Współczesna technologia wykorzystywana w procesie produkcyjnym tynków zewnętrznych pozwala na uzyskanie tynków w dowolnej kolorystyce. Nawet jeśli interesującego nas koloru nie ma w palecie, wielu producentów jest skłonnych przygotować tynk w niestandardowym odcieniu za dodatkową opłatą. Przy wyborze koloru tynku większość inwestorów zwraca uwagę przede wszystkim na estetykę budynku. Jak się jednak okazuje, wybór koloru tynku może mieć ogromny wpływ także na charakterystykę energetyczną budynku oraz trwałość elewacji.
Kolor tynku – na co należy zwrócić uwagę?
Wybierając kolor tynku zewnętrznego inwestorzy powinni zwrócić uwagę na współczynnik odbicia światła. Fachowo jest on określany skrótem HBW, jednakże w specyfikacji produktu może być również oznaczony literką Y lub po prostu symbolem słońca. Im jaśniejszy jest tynk, tym współczynnik odbicia światła jest większy, natomiast im ciemniejszy tym, tym współczynnik ten jest niższy. Przyjmuje się, że kolor biały ma współczynnik HBW na poziomie 100%, podczas gdy dla koloru czarnego jest to 0%. Jak się okazuje, współczynnik odbicia światła ma bardzo duże znaczenie dla charakterystyki energetycznej budynku, jak również dla trwałości elewacji.
Nieprzypadkowo przez wiele lat w branży budowlanej dominowały tynki jasne. Wyższy współczynnik HBW sprawia, że odznaczają się one większą odpornością na promieniowanie UV, dzięki czemu w perspektywie czasu wolniej ulegając procesom starzenia. Z kolei tynki ciemniejsze są bardziej narażone na pękanie, a przyczyną takiego stanu rzeczy jest to, że ulegają intensywnemu nagrzewaniu. W pełnym słońcu temperatura ciemnego tynku może osiągać nawet ponad 60 st. C. We współczesnym budownictwie coraz częściej spotkamy się jednak z domami o ciemnych elewacjach. Często jednak wymaga to odpowiedniego wzmocnienia podłoża i zastosowania określonego rodzaju tynku, co oczywiście wiąże się z większym kosztem wykończenia elewacji.
Dlaczego ciemniejszy tynk okazuje się mniej trwały?
Niski współczynnik odbicia światła oznacza, że nasłoneczniony tynk bardzo szybko się nagrzewa, a jego temperatura w gorące i słoneczne dni może osiągać poziom powyżej 60 st. C. Skutkiem nagrzewania się tynku jest to, że jego struktura ulega rozkurczeniu. Z kolei w nocy, gdy temperatura powietrza spada, a tynk nie jest już wystawiony na oddziaływanie promieni słonecznych, jego temperatura wraca do normy, co powoduje rozkurczanie. W przypadku ciemnych tynków procesy skurczu i rozkurczu zachodzą dużo częściej i mają bardziej intensywny przebieg. W rezultacie może dojść do stopniowego pękania jego struktury. Początkowo są to mikropęknięcia niewidoczne gołym okiem. Chociaż ich nie widzimy, są one bardzo niebezpieczne, ponieważ przepuszczają wilgoć. Ta z kolei może osłabić parametry termoizolacyjne warstwy ocieplenia.
Im niższy współczynnik HBW, tym większe ryzyko, że procesy starzenia tynku będą zachodzić szybciej, odbijając się niekorzystnie na estetyce budynku (bladnięcie koloru oraz występowanie pęknięć), ale również na charakterystyce energetycznej. Z tego właśnie względu od lat w budownictwie prym wiodą przede wszystkim jasne tynki zewnętrzne o wysokim współczynniku HBW.
Kolor tynku zewnętrznego a charakterystyka energetyczna budynku
Wybór koloru tynku zewnętrznego może mieć zatem duże znaczenie w kontekście charakterystyki energetycznej budynku. Zacznijmy od tego, że ciemny tynk absorbuje promienie słoneczne i szybko ulega nagrzewaniu. Teoretycznie nie powinno to mieć wpływu na temperaturę w domu, ponieważ wnętrza zabezpiecza warstwa termoizolacyjna. W praktyce jednak wiadomo, że ciężko o uzyskanie pełnej szczelności i zawsze pojawiają się mostki termiczne, które mogą wpłynąć na to, że ciemny kolor tynku wpłynie na nadmierne nagrzewanie się pomieszczeń w domu. Będzie to szczególnie uciążliwe w okresie letnim. Jeśli korzystasz z klimatyzacji, urządzenie może zużywać dużo więcej energii, aby utrzymać optymalną temperaturę.
Najważniejszy jest jednak wpływ długoterminowy. Intensywne i częste procesy skurczu i rozkurczu tynku zewnętrznego prowadzą do powstawania mikropęknięć, przez które przedostaje się wilgoć. Ta z kolei może obniżyć parametry warstwy termoizolacyjnej, przez co stanie się ona mniej skuteczna. W rezultacie, dom będzie bardziej podatny nie tylko na nadmierne nagrzewanie, ale również wychładzanie się w okresie zimowym. Finalnie spadnie zatem charakterystyka energetyczna budynku i będzie on zużywał znacznie więcej energii na cele ogrzewania i klimatyzacji.
Czy można bez obaw zastosować ciemny tynk zewnętrzny?
Łatwo jednak zauważyć, że w ostatnich latach pojawia się coraz więcej nowoczesnych domów zachowanych w ciemnej kolorystyce. Zwróć jednak uwagę na to, że w wielu przypadkach ciemniejsze akcenty na elewacji to nie tynk, ale specjalne okładziny. Nie oznacza to jednak, że do wykończenia ścian zewnętrznych nie można użyć ciemnych tynków. Obecna technologia pozwala na stosowanie tynków o współczynniku HBW na poziomie 5-6%. Wymaga to jednak zastosowania lepszych jakościowo tynków (zwykle tynków silikonowych lub silikatowych). Dodatkowo często konieczne jest wzmocnienie podłoża poprzez zastosowanie elastycznej warstwy zbrojonej. Może do tego służyć masa bezcementowa. W rezultacie, do wykończenia elewacji można użyć nawet odcienie bardzo zbliżone do czerni, ale aby taki tynk był trwały w perspektywie czasu, konieczne będą większe nakłady finansowe.
_small.jpg)
